Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

Η βιολογική καλλιέργεια της ελιάς

Ελιά, ένα δένδρο σύμβολο, συνώνυμο της ελληνικής γης, που εδώ και εκατοντάδες χρόνια χαρακτηρίζει όχι μόνο το τοπίο της πατρίδας μας, αλλά ολόκληρη την περιοχή της Μεσογείου, συνυπάρχοντας με τους λαούς της, απόλυτα συνδεδεμένο με τις καθημερινές τους συνήθειες...Ζωντανή κληρονομιά αυτό το πολύτιμο δώρο της φύσης, περνάει από γενιά σε γενιά και με τα ανεκτίμητης διατροφικής αξίας προϊόντα του βρίσκεται ψηλά στην εκτίμηση του σύγχρονου ανθρώπου. Η καλλιέργεια της ελιάς παρουσιάζει ιδιαίτερη οικονομική σημασία και συμμετέχει στην περιβαλλοντική πολιτική για αειφόρο ανάπτυξη της γεωργίας. Οσοι εμπλέκονται στην παραγωγή και εμπορία ελαιοκομικών προϊόντων πιστεύουν ότι η ποιότητά τους μπορεί να βελτιωθεί, αν υιοθετηθούν στην καλλιέργεια μέθοδοι φιλικές προς το περιβάλλον.
Εγκατάσταση ελαιώνα: Πριν από την εγκατάσταση ελαιώνα βιολογικής παραγωγής είναι απαραίτητο να μελετηθούν οι εδαφοκλιματικές συνθήκες της περιοχής και να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες βελτίωσης φυσικών και χημικών εδαφικών ιδιοτήτων. Αποφεύγεται η γειτνίαση με συμβατικούς ελαιώνες. Καταλληλότερες ποικιλίες ελιάς θεωρούνται οι ανθεκτικότερες σε εχθρούς και ασθένειες, όπως οι «Κορωνέικη», «Ντόπια λαδοελιά», «Πικουάλ», «Καλαμών» και «Μαντζανίλο».
Καλλιεργητικές φροντίδες: Στα ελαιόδεντρα βιολογικής παραγωγής γίνονται δύο τύποι κλαδέματος: - Διαμόρφωσης που γίνεται στα νεαρά δέντρα, προκειμένου να αποκτήσουν ανθεκτικό σκελετό και σχήμα προσαρμοσμένο στη μηχανική ελαιοσυλλογή. μ Καρποφορίας που γίνεται στα παραγωγικά δέντρα.
Η καλλιέργεια του εδάφους γίνεται αμέσως μετά το κλάδεμα και την τοποθέτηση της οργανικής κομπόστας. Η καταστροφή της φυσικής βλάστησης (αγριόχορτων) γίνεται με μηχανική καλλιέργεια (φρέζα) ή με χορτοκοπτική μηχανή πλάτης.
Λίπανση: Η λίπανση στοχεύει στη βελτίωση της παραγωγικότητας και στη μακροχρόνια βελτίωση της υφής και δομής του εδάφους, παράλληλα με την αύξηση της γονιμότητάς του. Συστήνεται χλωρή λίπανση με ψυχανθή ή αγρωστώδη, προσθήκη κομπόστας από οργανικά υλικά (φυτικά υπολείμματα του ελαιώνα) ή προσθήκη ζωικής κοπριάς (από ζώα βιολογικής εκτροφής).
Αρδευση: Η ελιά, παρά τις ξηροφυτικές της ιδιότητες, απαιτεί επάρκεια εδαφικής υγρασίας. Η άρδευση επιδρά θετικά στη βλάστηση, ανθοφορία και καρποφορία, αλλά και στον περιορισμό της παρενιαυτοφορίας των δέντρων. Η ποσότητα του νερού και η συχνότητα άρδευσης εξαρτάται από την ανάπτυξη του δέντρου, το βλαστικό στάδιο, την εποχή, το έδαφος και το κλίμα της περιοχής.
Φυτοπροστασία: Το κλάδεμα, η εδαφοκάλυψη, η λίπανση και η άρδευση, καθώς και η διατήρηση φυσικής ισορροπίας συντελούν στην αποφυγή προσβολών. Σοβαροί εντομολογικοί εχθροί, Δάκος, Πυρηνοτρήτης, Λεκάνιο, αντιμετωπίζονται με τη βοήθεια σύγχρονων μεθόδων μαζικής παγίδευσης (π.χ. παγίδες φερομόνης), φυσικά εντομοκτόνα (Θειάφι, Βάκιλος Θουριγγίας κ.λπ.), καθώς και με τη συμβολή των ωφέλιμων εντόμων.
Τέλος, κατά τη συγκομιδή είναι σημαντικό ο καρπός να μην έρχεται σε επαφή με το έδαφος και να μεταφέρεται χωρίς καθυστέρηση στο βιολογικό ελαιοτριβείο που θα αναλάβει την έκθλιψη. Η αποθήκευση μέχρι την τελική τυποποίηση γίνεται σε δοχεία ανοξείδωτου χάλυβα.
Tip
Τα επώνυμα βιολογικά προϊόντα είναι περισσότερο ανταγωνιστικά και απολαμβάνουν ψηλότερες τιμές στις διεθνείς αγορές.