Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2013

Ελεύθερη πτώση...όταν η αδρεναλίνη "χτυπάει κόκκινο"!

Οι ερωτήσεις και απαντήσεις που ακολουθούν προσεγγίζουν "εγκυκλοπαιδικά" ορισμένα θέματα του skydiving αλλά σε καμιά περίπτωση δεν αποτελούν επίσημο εκπαιδευτικό υλικό. Η εκπαίδευση στο skydiving επιβάλλει συγκεκριμένες μεθοδολογίες και χρησιμοποιεί συγκεκριμένη βιβλιογραφία και εγχειρίδια που καθορίζονται/ανανεώνονται από την U.S.P.A. και ακολουθούνται πιστά από τους Hellenic Skydivers (μέλους της U.S.P.A.). Η ενημέρωση που ακολουθεί είναι πιό ... χαλαρή.
Συνήθεις ερωτήσεις και απαντήσεις
 
Θέλω να κάνω άλμα τώρα! Τώρα αμέσως, χωρίς εκπαίδευση και χωρίς φλυαρίες. Τι να δώ;
  Πιέστε εδώ για να ενημερωθείτε για το tandem (φυλλάδιο)
Ποιά η διαφορά μεταξύ άλματος στατικού ιμάντα και άλματος ελεύθερης πτώσης;
H διαφορά βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο ανοίγει το αλεξίπτωτο και κατά συνέπεια στη διάρκεια της "πτώσης". Στην πρώτη περίπτωση το αλεξίπτωτο ανοίγει σχεδόν αμέσως μετά το άλμα με την βοήθεια ενός ιμάντα που συνδέει το αλεξίπτωτο με το αεροπλάνο. Ο ιμάντας αφού εκτελέσει την αποστολή του αποσυνδέεται από το αλεξίπτωτο και παραμένει "κρεμασμένος" στο αεροπλάνο. Στην ελεύθερη πτώση το αλεξίπτωτο το ανοίγει ο αλεξιπτωτιστής σε χρόνο της επιλογής του (και βεβαίως αναλόγως του ύψους που έχει διαθέσιμο για το άλμα του).
Από τι ύψη εκτελούνται τα άλματα;
Από ύψη μεταξύ 3.000 και 13.000 ποδών (για υπολογισμούς σε μέτρα "γενικά" διαιρέστε με 3.
 
Και σε τι ύψος ανοίγει ο αλεξιπτωτιστής το αλεξίπτωτο κατά την ελεύθερη πτώση;
Βάσει των προτύπων της U.S.P.A. υπάρχουν συγεκριμένα ελάχιστα ύψη που διαφέρουν κάπως αναλόγως της εμπειρίας του αλεξιπτωτιστού. Σε γενικές γραμμές το ύψος ανοίγματος είναι 3000 πόδια από το έδαφος (τα "επίσημα" ελάχιστα ύψη ανοίγματος είναι λίγο χαμηλότερα αλλά ...κάλιο να ανοίγει κανείς λίγο ψηλότερα παρά λίγο χαμηλότερα (αρκεί βεβαίως να το ξέρουν αυτοί που πέφτουν από πάνω του).
Τι είναι η οριακή ταχύτητα ;
Βασικές γνώσεις φυσικής: Αν ο αλεξιπτωτιστής έπεφτε σε "κενό" η πτώση του θα ήταν συνεχώς επιταχυνόμενη. Πέφτει όμως σε αέρα άρα υπάρχει αντίσταση στην πτώση (αντίσταση του αέρα). Οριακή ταχύτητα είναι εκείνη κατά την οποία η επίδραση που ασκεί η βαρύτητα στο σώμα που πέφτει και αυτή που ασκεί η αντίσταση του αέρα εξισώνονται με αποτέλεσμα την σταθεροποίηση της ταχύτητας (ή αλλιώς το πέρας της επιτάχυνσης). Με άλλα λόγια όταν ο αλεξιπτωτιστής εκτελεί το άλμα και διατηρεί σταθερή στάση τότε επιταχύνει για κάποιο διάστημα και ακολούθως η πτώση του εκτελείται με σταθερή ταχύτητα (την οριακή).
Και ποια είναι αυτή η οριακή ταχύτητα;
Εξαρτάται βασικά από την επιφάνεια που προβάλλει ο αλεξιπτωτιστής στον αέρα (άρα από τη στάση του σώματος του και δευτερευόντως το ντύσιμό του). Σε γενικές γραμμές, περίπου 11 sec μετά το άλμα η ταχύτητα σταθεροποιείται λίγο πάνω από τα 200 Km/h. Να θυμάστε ότι όλα αυτά ισχύουν με στάση σώματος σταθερή - πχ. οι στάσεις freeflying (head down κλπ) οδηγούν σε πολύ μεγαλύτερες ταχύτητες.
Για να μην κάνουμε υπολογισμούς, πόση ώρα μπορεί να πέφτει ένας αλεξιπτωτιστής πριν ανοίξει το αλεξίπτωτό του;
Για ...να μην κάνουμε ούτε εμείς υπολογισμούς στα άλματα από μεγάλο ύψος πέφτει περίπου ένα λεπτό.
Ποια είναι η αίσθηση του να πέφτεις επί ένα λεπτό;
Λυπάμαι ... το θέμα έχει εξαντληθεί: Δεν περιγράφεται με λόγια...πρέπει να το κάνετε για να μάθετε. O ευκολότερος τρόπος να γίνει αυτό είναι να δοκιμάστε ένα άλμα tandem. (!)
 
Δηλαδή ο δεύτερος δεν χρειάζεται εκπαίδευση;
Ο "δεύτερος" λέγεται "επιβάτης" και ... όχι ! Πέρα από μιά μικρή ενημέρωση - και τηρουμένων των αναλογιών - δεν χρειάζεται "εκπαίδευση". Όλο το άλμα είναι υπό τον έλεγχο του "Tandem Master".
Ωστόσο εάν θέλεις να πηδήξεις μόνος σου θα χρειάζεσαι πολλές εβδομάδες εκπαίδευση .. σωστά;
Λάθος ! Εδώ και πολύ πολύ καιρό η εκπαίδευση 1ου άλματος δεν απαιτεί "πολλές βδομάδες" αλλά ένα Σαββατοκύριακο (με καλό καιρό). Το πρώτο άλμα (στατικού ιμάντα) γίνεται το ίδιο αυτό Σαββατοκύριακο.

Παρ' όλα αυτά η απόσταση μέχρι την ελεύθερη πτώση είναι μεγάλη έτσι δεν είναι;
Κάποτε ο σκληρός δρόμος των αρκετών (έως πολλών) αλμάτων στατικού ιμάντα ήταν ο μόνος που οδηγούσε στην απόλαυση της ελεύθερης πτώσης. Δηλαδή μετά από πολλά άλματα στατικού ιμάντα και κατάκτηση ενός επιπέδου εμπειρίας ο αλεξιπτωτιστής εκτελούσε την πρώτη του ελεύθερη πτώση κατά την οποία άνοιγε (μόνος) το αλεξίπτωτό του (σχεδόν αμέσως μετά την έξοδο από το αεροπλάνο). Από άλμα σε άλμα καθυστερούσε όλο και περισσότερο το "τράβηγμα" της λαβής μπαίνοντας σταδιακά στις "μεγάλες" ελεύθερες πτώσεις. Ασφαλώς η "παραδοσιακή" αυτή μέθοδος εφαρμόζεται ακόμα αλλά πλέον έχει καθιερωθεί παντού και η "νέα" (όχι τόσο νέα πιά) μέθοδος A.F.F. (Accelerated Free Fall). Με τη μέθοδο αυτή η εκπαίδευση στην ελεύθερη πτώση εξελίσσεται ταχύτερα.
Δηλαδή τι είναι το AFF;
Μέθοδος εκπαίδευσης κατά την οποία ο μαθητής εκτελεί πολύ σύντομα την πρώτη του ελεύθερη πτώση από μεγάλο ύψος συνοδευόμενος από δύο εκπαιδευτές. Δείτε τις σχετικές φωτογραφίες


Ποιά μέθοδος είναι καλύτερη; H μέθοδος στατικού ιμάντα ή η μέθοδος AFF;

Kάθε μία έχει τα πλεονεκτήματά της. Σε πολύ γενικές γραμμές - και βεβαίως χωρίς να εξαντλείται το θέμα - το AFF προσφέρει αναμφισβήτητα μιά ταχύτατη απόκτηση εμπειρίας στην ελεύθερη πτώση που με τον στατικό ιμάντα αργεί βασανιστικά. Από την άλλη πλευρά το skydiving δεν είναι μόνο η ελεύθερη πτώση και η μέθοδος στατικού ιμάντα προσφέρει (λόγω των πολλών αλμάτων που απαιτεί) μιά ευρύτερη εμπειρία και σε άλλα θέματα. Αλλά αυτό είναι μάλλον προσωπική άποψη. Σε γενικές γραμμές σήμερα το AFF κυριαρχεί και το static line να υποχωρεί.
Δηλαδή τι άλλες εμπειρίες προσφέρει το skydiving εκτός από την ελεύθερη πτώση;
Πάμπολλες, ανεξάντλητες, υπέροχες... Την εσωτερική προετοιμασία, και την πιό τίμια αυτογνωσία κατά την άνοδο του αεροπλάνου. Την ήρεμη (ή αγριότερη στις μέρες μας) μαγεία της πλοήγησης του ανοικτού πια αλεξιπτώτου, την τέχνη της προσγείωσης, την αυτοσυγκέντρωση ενός άλματος ακριβείας, το θρίλερ των προσγειώσεων υψηλών επιδόσεων, την παρατήρηση του καιρού, της θερμοκρασίας, των νεφών και των ανέμων με ένα διαφορετικό βλέμμα. Τη συντροφικότητα στη ζώνη ρίψεων, την τελετουργική σχολαστικότητα της συσκευασίας, την μηχανική των εξοπλισμών και του σχεδιασμού των αλεξιπτώτων. Τη μελέτη του φόβου, την πάλη των ενστίκτων αυτοσυντήρησης με τα παιδικά όνειρα της πτήσης. Ένα ανεξάντλητο θέμα συζήτησης (μην κάντε το λάθος να βρεθείτε σε παρέα με αλεξιπτωτιστές) και ασφαλώς την πλουσιότερη πηγή ανεκδότων - υπάρχουν πιο πολλά από αυτά που νομίζετε ότι ξέρετε!
Ναι ... αλλά δεν φοβάστε;
Φοβόμαστε!
Πως παίρνει κανείς την απόφαση να πηδήξει από ένα αεροπλάνο;
Μόνος του.
Η προσγείωση ... πονάει;
H προσγείωση είναι απαλή και ήρεμη ... συνήθως. Τα σύγχρονα τετράγωνα (ram air) αλεξίπτωτα δεν προσεγγίζουν κάθετα την γη (όπως τα στρογγυλά αλεξίπτωτα) αλλά υπό γωνία. Σε συνδυασμό με μιά τεχνική "φρεναρίσματος" που εφαρμόζει ο αλεξιπτωτιστής λίγο πριν το έδαφος, η επαφή με την γη γίνεται με πολύ χαμηλή έως μηδενική ταχύτητα - (αναλόγως αλεξιπτώτου, χειρισμού και ανέμου). Μάλιστα η όποια αυτή κίνηση προ της επαφής με το έδαφος έχει διεύθυνση περισσότερο παράλληλη με το έδαφος παρά κάθετη. Περισσότερα στη ζώνη..!
Κι αυτές οι τρελές ταχύτητες προσγειώσεων που φαίνονται στις καταπληκτικές φωτογραφίες με αλεξιπτωτιστές να σχίζουν νερά, να περνάνε ανάμεσα από πύλες κλπ ;
Πρόκειται για μιά την σύγχρονη εξέλιξη του πολύπλευρου αθλήματος με αγώνες "είς μήκος" προσγείωσης. Γενικά οι δυναμικές αυτές προσγειώσεις γίνονται με ειδική τεχνική, με ειδικά αλεξίπτωτα και επειδή πράγματι οι ταχύτητες είναι μεγάλες απαιτείται πραγματικά μεγάλη εμπειρία και ακόμα μεγαλύτερη σωφροσύνη.
Ποιά η διαφορά των στρογγυλών από τα τετράγωνα αλεξίπτωτα;
Ο ορισμός "αλεξίπτωτο" είναι απολύτως ακριβής για τα στρογγυλά. Πράγματι το σχήμα τους κάνει ακριβώς αυτό: ανάσχεση της πτώσης. Tα "τετράγωνα" (βεβαίως δεν είναι ακριβώς "τετράγωνα") έχουν σχήμα πτέρυγας και διαθέτουν πτητικά χαρακτηριστικά - παράγουν άνωση όπως οι πτέρυγες του αεροπλάνου. Οι διαφορές είναι πολύ σημαντικές και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι τα "τετράγωνα" έφεραν μια επανάσταση στη δραστηριότητα.. Το θέμα είναι πολύ μεγάλο και πάρα πολύ ενδιαφέρον για να εξαντληθεί με μια απάντηση, αλλά εν πάση περιπτώσει μια καθοριστική διαφορά είναι ότι το τετράγωνο αλεξίπτωτο οδηγείται, κατευθύνεται ενώ το "στρογγυλό" δεν κατευθύνεται. Τεράστια διαφορά.
Δηλαδή πως κατευθύνονται τα τετράγωνα αλεξίπτωτα;
Εντελώς επιγραμματικά: τo σχήμα πτέρυγας που διαθέτουν προσδίδει στο σύστημα δύο κινήσεις. Την προς τα κάτω κίνηση αλλά και την προς τα εμπρός κίνηση - όπως πχ το ανεμόπτερο. H οριζόντια αυτή κίνηση αξιοποιείται από τον αλεξιπτωτιστή ο οποίος με δύο κορδόνια (φρένα) - ένα σε κάθε χέρι - επηρεάζει μέρος του θόλου του (με ιδιότητα πτέρυγας) και κατευθύνει το αλεξίπτωτο. Τραβάει το δεξί φρένο, στρίβει δεξιά κλπ. Τα τετράγωνα αλεξίπτωτα είναι κανονικές πτητικές "μηχανές" με αποστολή αλεξιπτωτισμού. Αλλά εκτός από απλή ανάσχεση της πτώσης έχουν ιδιότητες "αεροπορικές" πολύ ενδιαφέρουσες.
Kαι τώρα η ερώτηση που όλοι θέλουμε να ρωτήσουμε αλλά δεν τολμούσαμε να το κάνουμε... τι γίνεται εάν δεν ανοίξει το αλεξίπτωτο;
Η ερώτηση είναι διατυπωμένη υπερβολικά απλά ... και άρα απλά πρέπει να απαντηθεί: εάν δεν "ανοίξει" το αλεξίπτωτο o αλεξιπτωτιστής χρησιμοποιεί το εφεδρικό του αλεξίπτωτο ακολουθώντας ορισμένες συγκεκριμένες διαδικασίες ανάγκης.
Πόσο αξιόπιστοι είναι οι Hellenic Skydivers σχετικά με την ασφάλεια;
Oι παράγοντες που επιδρούν στην ασφάλεια είναι πολλοί και δεν είναι δυνατόν να περιγραφεί η σχολαστική επιμέλεια που υπάρχει για κάθε ένα από αυτούς. Εντελώς επιγραμματικά σημειώνονται:
Η σοβαρότητα και η ιστορία των ανθρώπων που διεξάγουν τη δραστηριότητα. Οι Hellenic Skydivers αποτελούνται από τους παλαιότερους και εμπειρότερους ανθρώπους του ελληνικού skydiving.
H πιστοποιημένη επισήμως και από πάσης πλευράς εκπαίδευση που παρέχεται από τη Σχολή.
Η συνεχής ανανέωση της τεχνογνωσίας των εκπαιδευτών λόγω της επίσημης σχέσης με την U.S.P.A. και της συνεχούς επανεκπαίδευσης τους στις Η.Π.Α. (σε σταθερή ετήσια βάση επί πολλά πολλά χρόνια).
Η πληρότητα υποδομών και εξοπλισμού που παρουσιάζει η ζώνη ρίψεων και η άριστη κατάστασή τους.
Η συνεχής συντήρηση του υλικού και η εξαιρετική σχολαστικότητα που επιδεικνύεται στο θέμα αυτό από μόνιμο, έμπειρο και κατάλληλα πιστοποιημένο packer - rigger που βρίσκεται πάντοτε στη ζώνη ρίψεων
Η αδιάλλειπτη διεξαγωγή της δραστηριότητας skydiving τους μη χειμερινούς μήνες και άρα η συνεχής σώρρευση εμπειρίας. Ταυτόχρονα η οργάνωση που προϋποτίθεται για την συνέπεια αυτή.
H συστηματική και επιμελής τεχνική συντήρηση των αεροπλάνων σε χώρους με καλές υποδομές και μόνιμο τεχνικό προσωπικό.
Η επιλογή έμπειρων πιλότων - καλά καταρτισμένων στις ιδιαιτερότητες των πτήσεων ρίψης αλεξιπτωτιστών
Ναί αλλά τί συγκεκριμένα μέτρα λαμβάνονται για την ασφάλεια των αλμάτων - ειδικά των μαθητών;
Η εκπαίδευσή τους πριν το πρώτο άλμα (εκπαίδευση εδάφους) είναι επίμονη, συστηματική και σύμφωνη με τα σχετικά πρότυπα και με χρήση των σχετικών τεχνικών μέσων (εξαρτήσεις κλπ).
Τα αλεξίπτωτά τους είναι υποχρεωτικά εφοδιασμένα με μηχανισμούς αυτομάτου ανοίγματος (AΑD) - και RSL
Η έξοδος τους από το αεροπλάνο γίνεται με μέθοδο που μηδενίζει την πιθανότητα κακής στάσης σώματος
Οι μαθητές φέρουν στην εξάρτησή τους ραδιοφωνικό δέκτη για να λαμβάνουν οδηγίες πλοήγησης και προσγείωσης του αλεξιπτώτου από το έδαφος.
Ιματισμός (φόρμες), κράνη, υψόμετρα κτλ παρέχονται από την Σχολή
Ποιός συσκευάζει το αλεξίπτωτο;
Το εφεδρικό κατάλληλα πιστοποιημένος συσκευαστής βάσει συγκεκριμένων αυστηρών διαδικασιών. Τo κυρίως αλεξίπτωτο αυτός που το χρησιμοποιεί - φυσικά οι μαθητές δεν συσκευάζουν οι ίδιοι !
Τι είναι το AAD
Με πολύ απλά λόγια είναι ένας μηχανισμός που ανοίγει αυτόματα το εφεδρικό αλεξίπτωτο σε χαμηλό ύψος εάν για οιοδήποτε λόγο δεν έχει νωρίτερα αναπτυχθεί το κυρίως αλεξίπτωτο. Η τεχνολογία των μηχανισμών αυτών έχει πολύ ενδιαφέρον: με δύο λόγια συνεκτιμούν (ψηφιακά ή αναλογικά) την βαρομετρική πίεση (άρα το ύψος) με τον ρυθμό μεταβολής της (άρα την ταχύτητα καθόδου). Η λογική είναι ....ατράνταχτη: Aν σε (τόσο) χαμηλό ύψος πέφτεις τόσο γρήγορα μάλλον δεν έχει ανοίξει το κυρίως αλεξίπτωτό σου άρα (θες δε θες και για το καλό σου) πρέπει να ενεργοποιηθεί το εφεδρικό ! Περισσότερα στη ζώνη ...