Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2013

Οι 9 «κρυφές» αρετές ενός ηγέτη

Ο συγγραφέας και μελετητής Jeff Haden περιγράφει σε άρθρο του τις 9 «κρυφές» αρετές που θα πρέπει να κατέχει ένας πραγματικός ηγέτης σήμερα. Ο Jeff Haden, ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους μελετητές και συγγραφείς για την εταιρική ηγεσία, περιγράφει σε σχετικό άρθρο του τις 9 «κρυφές» αρετές που θα πρέπει να κατέχει ένας πραγματικός ηγέτης σήμερα.
Σύμφωνα με τον κ. Haden, ο καλός ηγέτης φαίνεται στα χαρτιά, ο εξαιρετικός στις πράξεις. Οι υπάλληλοι και γενικότερα οι άνθρωποι συνηθίζουν να ακολουθούν και να ασπάζονται περισσότερο τις πράξεις από τα λόγια. Οι ηγέτες σήμερα είναι είδος προς εξαφάνιση και το στοιχείο αυτό από μόνο του έχει μεγάλο μερίδιο στην γενικότερη εικόνα και την εξέλιξη της παγκόσμιας οικονομίας.
Σύμφωνα με τον Jeff Haden, οι 9 αρετές που θα πρέπει να συγκεντρώνει ένας πραγματικός ηγέτης ακόμη και εάν αυτές δεν είναι εμφανείς συμπυκνώνονται στην ακόλουθη λίστα.

Ο ηγέτης συγχωρεί και ξεχνά.
Οι υπάλληλοι είναι άνθρωποι με προτερήματα και αδυναμίες. Όπως όλοι οι άνθρωποι είναι φυσικό το να κάνουν λάθη. Ακόμη κι αν ένα λάθος αποβεί κοστοβόρρο για μία εταιρεία ο υπάλληλος που θα το έχει διαπράξει δεν θα πρέπει να οδηγηθεί αυτομάτως στο «εκτελεστικό» απόσπασμα. Ο σπουδαίος ηγέτης θα το συγχωρέσει και κυρίως θα το ξεχάσει, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα το ανακαλεί με κάθε πιθανή αφορμή και μοιραία απλά θα αναβάλει την ημερομηνία της «εκτέλεσης» του «ενόχου». Στις επιχειρήσεις όπως και στην καθημερινή ζωή το να συγχωρείς είναι «θεία» πράξη, το να ξεχνάς όμως παράλληλα είναι ακόμη πιο «θεάρεστο».

Οι εταιρικοί στόχοι μετατρέπονται σε ατομικούς στόχους.
Ο ηγέτης ξέρει να εμπνέει. Μέσα από την έμπνευση έχει τη δυναμική να δώσει στους υπαλλήλους του την αίσθηση πως κάθε τι που κάνουν σε επιχειρησιακό επίπεδο είναι για προσωπικό τους όφελος. Η συγκεκριμένη διαδικασία όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό δεν είναι ούτε εύκολη, ούτε απλή. Απαιτεί πίστη, θάρρος και κυρίως ταλέντο. Ένας υπάλληλος που εργάζεται έχοντας την αίσθηση πως αυτό που κάνει καθημερινά, πέρα από παραγωγή είναι και προσφορά, αποδίδει εξαιρετικά και κυρίως με πολύ καλύτερη διάθεση.

Δεν έχει νόημα μόνο το αποτέλεσμα αλλά και το κίνητρο.
Οι υπάλληλοι, όπως κάθε άνθρωπος, κάνουν λάθη ή και κακές εκτιμήσεις. Ο σημερινός ηγέτης (στατιστικά…) μένει προσκολλημένος στο αποτέλεσμα όταν κληθεί να δώσει απαντήσεις σε μία τέτοια κατάσταση. Το ζητούμενο όμως πολλές φορές δεν είναι το αποτέλεσμα αλλά ο λόγος που κάτι πήγε στραβά. Ο μεγάλος ηγέτης προσπαθεί να βρει τις αιτίες και το κίνητρο πίσω από κάθε ενέργεια, καθώς με τον τρόπο αυτό μπορεί να λύσει ή ακόμη και να καθορίσει τη μελλοντική ομαλή εξέλιξη των πραγμάτων σε ανάλογες συνθήκες.

Αφιλοκερδής υποστήριξη.
Συνηθέστατα οι κεφαλές των εταιρειών σε οποιοδήποτε θέμα κι αν προκύψει στην καθημερινότητα, συνηθίζουν να τοποθετούνται δημόσια υπέρ των υπαλλήλων τους βάζοντας στο τέλος της συζήτησης τους ένα μεγάλο … «αλλά». Οι μεγάλοι ηγέτες όμως κάνουν οτιδήποτε είναι δυνατό για να στηρίξουν τους εργαζομένους τους χωρίς να πουν το οτιδήποτε. Με αυτόν τον τρόπο κερδίζουν διπλά κρατώντας τόσο την αξιοπιστία, του εργαζομένου απέναντι στους εξωτερικούς παράγοντες ακέραια ενώ παράλληλα ο υπάλληλος αισθάνεται πως η δουλειά του παρά τα όποια λάθη αναγνωρίζεται από την ίδια την εταιρεία και προστατεύεται ανάλογα.

Οι δημόσιες αποφάσεις στο ελάχιστο.
Έχει αποδειχθεί πως οι ικανότεροι άνθρωποι στο να λάβουν τη σωστή απόφαση για ένα ζήτημα δεν είναι οι επικεφαλείς των εταιρειών, αλλά οι άνθρωποι που βρίσκονται πιο κοντά στο κέντρο του ζητήματος, δηλαδή οι υπάλληλοι. Ο μεγάλος ηγέτης πρέπει να αναγνωρίσει την πείρα και την αξία των απόψεων των υπαλλήλων και ανάλογα να διευθετήσει οποιοδήποτε ζήτημα. Φράσεις και πράξεις που δείχνουν ηγεσία και απολυταρχία ανέκαθεν λειτουργούν ως «μπούμερανγκ». Ο ηγέτης δεν έχει ανάγκη από τον απόλυτο έλεγχο των πραγμάτων καθώς ξέρει πολύ καλά πιο είναι ο καταλληλότερος για το κάθε τι.

Ο έλεγχος δεν είναι το παν.
Οι μεγάλοι ηγέτες δεν έχουν «ψύχωση» με τον έλεγχο και τις διαταγές. Προτιμούν το βασικό από το περιττό και μοιραία έχουν το επίπεδο να ξεχωρίζουν το ποιος είναι ικανός για το κάθε τι.

Αφήστε τους υπαλλήλους σας να πάρουν μόνοι τους το «μάθημά» τους.
Είναι εύκολο το να επιπλήξει η «κεφαλή» μιας εταιρίας έναν υπάλληλο. Το δύσκολο είναι το να προσπαθήσει η «κεφαλή» να βρει τη λύση μαζί με τον υπάλληλο. Τα σημαντικότερα μαθήματα στη ζωή είναι αυτά που μόνοι μας βρίσκουμε τι δεν πήγε καλά. Μόνο μέσα από την προσωπική αναζήτηση κάτι χαράσσεται ανεξίτηλα στη μνήμη μας.

Οι ιδέες δεν έχουν ιεραρχία.
Κανείς, ακόμη και ο πιο ικανός manager, δεν γνωρίζει και κυρίως δεν ελέγχει τα πάντα. Υπάρχουν όρια σαφώς αλλά εάν σε κάτι δεν θα πρέπει να βάζετε φραγμό ευτό είναι οι ιδέες. Μην αποτρέπετε τους υπαλλήλους σας από το να εκφράζονται ανοιχτά. Συζητήστε μαζί τους ακόμη αι το πιο πολύπλοκο ζήτημα. Άλλωστε όσο περισσότερο συζητάμε ένα πρόβλημα τόσο πιο εύκολα θα βρεθεί η λύση.

Η προσωπική δέσμευση για μεγαλύτερη προσπάθεια.
Ο μεγάλος ηγέτης «μένει» απρόσβλητος από το μικρόβιο της βραχύβιας επιτυχίας. Προσπαθεί καθημερινά να κάνει τα πράγματα καλύτερα από την προηγούμενη ημέρα. Προσπαθεί και δεσμεύεται κάθε λεπτό να καταβάλει ακόμη μεγαλύτερη προσπάθεια ώστε να βελτιώσει πρώτα τον εαυτό του και τις πρακτικές του και έπειτα τα αποτελέσματα και τους εργαζομένους.